Overslaan en naar de algemene inhoud gaan

U bent hier

Omgaan met hiv op schoolIngram

Vragen over hiv op school

Julie, CLB-medewerker

We maken met de leerling een stappenplan.

Ik was niet echt verschoten toen ik op mijn werk een leerling met hiv tegenkwam. Wel vond ik het confronterend dat het bij zo een jong iemand voorkomt. Ik ben verpleegkundige in een Centrum voor Leerlingen Begeleiding (CLB) op een secundaire school. In mijn CLB ben ik ook verantwoordelijk voor relationele en seksuele vorming. Ik gaf vroeger vormingen aan leerlingen in scholen. Vragen rond dit thema komen dus bij mij terecht.

De leerling had de school zelf op de hoogte gebracht. Zij hebben dan aan de leerling voorgesteld om het CLB - mijzelf- erbij te betrekken ter ondersteuning. De school wou correct reageren.

Ik heb eerst zelf extra actuele informatie gezocht en contact opgenomen met Sensoa Positief. Zij hebben hun aanbod geschetst en me de bundel ‘Positief op school’ bezorgd. Ik heb deze doorgenomen en besproken met de school, en daarna ook met de leerling.

De leerling bepaalt altijd zelf wat er verder gebeurt, wie wat weet en wie betrokken wordt. Wij zijn immers gebonden aan het beroepsgeheim. De leerling en ik hebben dan een soort stappenplan opgezet.

Omdat er al sprake was van roddels op de school, werd er besloten om een aantal betrokken leerkrachten in te lichten en een vorming te organiseren met Sensoa Positief. Eigenlijk was dit volledig op maat van wat de school op dat moment nodig had. Naast de basisinfo was er ook veel ruimte om vragen te stellen. We kregen een duidelijk beeld van wat leven met hiv is, wat de impact op het werk en de school kan zijn en ook onze vooroordelen en angsten konden aan bod komen.

De vormingswerker leeft zelf met hiv en heeft ook nog een individueel gesprek gehad met de leerling in kwestie. Praten met iemand met hiv was belangrijk, zowel voor de jongere als voor het personeel. De jongere was zelf ook info gaan zoeken, doordat er iemand naar de school was gekomen kon het allemaal wat sneller gaan. 

Als CLB-medewerker volgen wij altijd dezelfde procedure. Luisteren, informatie verzamelen en bespreken met de leerling wie betrokken kan worden. Daarna zetten we de leerling samen met de juiste mensen rond de tafel, om te bepalen welke stappen ondernomen worden. Vaak komen we tot een doorverwijzing. We trachten de stap naar ondersteuning voor de leerling te vergemakkelijken.

Als ik nu terugkijk, kan ik echt zeggen dat de school en ik heel tevreden waren over de vorming van Sensoa. We konden verder. De school weet nu hoe om te gaan met hiv. De leerling maakte gebruik van de ondersteuning van Sensoa Positief. Hij weet ook dat hij steeds bij ons terecht kan.

Andere getuigenissen

Weekend voor mensen met hiv

Inge, vrijwilliger van Sensoa

Openhartige groepsgesprekken, vrijuit praten, het samenhorigheidsgevoel, de verbondenheid geeft telkens weer energie.Naar de getuigenis

Nathalie praat over hiv en kinderen krijgen

Nathalie, 36 jaar

Je kan kinderen krijgen als je hiv hebt.Naar de getuigenis

levenmethiv.be werd mee mogelijk gemaakt door