Overslaan en naar de algemene inhoud gaan

U bent hier

Mijn nieuwe tandarts

Mia

Bij haar is iedereen gelijk.

Ik ga al jaren naar dezelfde tandarts en in het begin heb ik haar verteld over mijn hiv. Dit was geen probleem. We spreken van het jaar 2000 en mijn virale lading was nog lang niet ondetecteerbaar. Ze vertelde me dat ze me steeds op het einde van de voormiddag of op het einde van de dag zou zien omdat ze haar materiaal dan dubbel kon ontsmetten. Gaandeweg verbeterde mijn gezondheidstoestand en ook mijn zelfvertrouwen nam toe. Na een paar jaar heb ik haar eens gevraagd waarom ik toch steeds op het einde van de dag moest komen en ze gaf me hetzelfde verhaal. Ik vond het vreemd want hoe zit het dan met de patiënt vóór me die hepatitis heeft opgelopen, maar het nog niet weet en het dus ook niet kan melden. 

Heb ik dan geen recht op ‘proper’ materiaal? Ik werd behoorlijk afgesnauwd en er werd me verteld dat dit nu eenmaal de procedure is bij seropositieven.

De volgende keer echter toen ik belde voor een afspraak kreeg ik tot mijn eigen verbazing een afspraak om drie uur ’s middags en zo is het jarenlang verder gegaan.  Maar vorig jaar begon die ‘speciale’ behandeling opnieuw. Ik werd terug op het einde van de dag ingepland. Vorige week had ik een dringende behandeling nodig, de assistente gaf me een afspraak voor een week later om 11 uur ‘s ochtends. Ik was er op de afgesproken tijd, ging liggen, de reuzespuit prikte in mijn tandvlees en toen kreeg ik een standje! Of ik in de toekomst kon vermelden dat ik positief was zodat de assistente wist dat ze mij als laatste moest inplannen. Ik kan echt niet leven met het feit dat ze eerst je mond verdoven en je dan terechtwijzen. Ik was kwaad en heb geen woord meer gezegd.

Ik heb ondertussen een andere tandarts gezocht. Aan de telefoon heb ik gevraagd of het een probleem is dat ik hiv heb en zij stelde me gerust: er gelden standaardprocedures die elke patiënt op dezelfde, veilige manier behandelen en het materiaal op dezelfde manier ontsmetten. Bij haar is iedereen gelijk voor de tandartswet!

 

Andere getuigenissen

Weekend voor mensen met hiv

Inge, vrijwilliger van Sensoa

Openhartige groepsgesprekken, vrijuit praten, het samenhorigheidsgevoel, de verbondenheid geeft telkens weer energie.Naar de getuigenis

Nathalie praat over hiv en kinderen krijgen

Nathalie, 36 jaar

Je kan kinderen krijgen als je hiv hebt.Naar de getuigenis

levenmethiv.be werd mee mogelijk gemaakt door