Overslaan en naar de algemene inhoud gaan

U bent hier

Lotgenotenweekend voor mensen met hivBeeldbank Sensoa

En dan was er het lotgenotenweekend

Iedereen nam spontaan deel aan het gesprek.

Beetje zenuwachtig met de trein naar Blankenberge. Bagage op de kamer, nog enkele woordjes op papier om mijn onbekende kamergenoot welkom te heten en naar de bar. Via HivMix herkende ik onmiddellijk een lotgenoot: een blik, een knik, een glimlach, het werkte! De eerste kennismakingen kwamen op gang, ik kwam tot rust, het weekend ging slagen.

De loopgraven in

Het officiële programma begon: de botten aangetrokken en de loopgraven in. Wow, het zag er een leuke bende uit. Aangewaaid uit alle windstreken, een variatie aan leeftijden en karakters en met een hiv-diagnose van alle tijden, kortom een verscheidenheid aan mensen met diverse bagage. Ik voelde mij bijna de ouderdomsdeken qua leeftijd maar zat nog in de “pampers” qua diagnose! Beetje onwennig in een eerste rondje, maar al snel was iedereen ontdooid. De gesprekken liepen verder aan den toog, de cohesie kwam op gang en de maskers vielen af.

Graag geziene gasten

Zaterdag, nu werd het wel echt persoonlijk. De groepsdynamiek was zo intens dat iedereen open, spontaan en kwetsbaar deelnam aan het gesprek. Geen taboe werd uit de weg gegaan. Dit alles gekruid met voldoende humor en pittige anekdotes. Ieder had zijn eigen verhaal, het was zo herkenbaar en gaf een veilig gevoel. Wat begon als een groep met één gemeenschappelijk raakvlak, "we zijn allen seropositief”, evolueerde naar een samenhorigheid met onnoembaar veel raakvlakken in het leven! 

Na intense momenten werd er in een relaxte sfeer gelachen en plezier gemaakt. Iedereen met een heerlijke glimlach op het gezicht. Het plaatselijke dansfeest werd door ons mee afgesloten en ik had het gevoel dat we graag geziene gasten waren!

En plots gebeurde het

In de namiddag was het zo ver. Iedereen trok huiswaarts na een intens afscheid. Ik had vrijdag nooit gedacht dat het me emotioneel zo zou raken. Ik moest soms moeite doen om geen traan weg te pinken. Het waren de voorbije dagen soms erg intense momenten en ik ga er zeker een groep kameraden en misschien zelfs enkele vrienden aan overhouden. 

Aan iedereen een dikke merci! Ik heb ontzettend veel diversiteit ervaren met toch zo veel raakpunten en soms het al dan niet kleine gevecht met onszelf. Het enthousiasme van velen zal mij in de toekomst zeker blijven inspireren om mijn hiv positief te blijven dragen. De reiskoffer, vol met nieuwe bagage en ervaringen, heb ik mee naar huis. Het zal mij in de toekomst zeker nog van pas komen.

Thuis aangekomen kreeg ik een warm onthaal van mijn vriendje. We knuffelden zoals de voorbije maanden de leien van het dak. En plots gebeurde het, ik blokkeerde niet meer op seks. Ik ben zo gelukkig!

Andere getuigenissen

Weekend voor mensen met hiv

Inge, vrijwilliger van Sensoa

Openhartige groepsgesprekken, vrijuit praten, het samenhorigheidsgevoel, de verbondenheid geeft telkens weer energie.Naar de getuigenis

Nathalie praat over hiv en kinderen krijgen

Nathalie, 36 jaar

Je kan kinderen krijgen als je hiv hebt.Naar de getuigenis

levenmethiv.be werd mee mogelijk gemaakt door