Overslaan en naar de algemene inhoud gaan

U bent hier

Bij de arbeidsgeneesheer

Ann, 39 jaar

Ik stond versteld hoe gewoon de arts deed.

Ik herinner me dat ik er toch mee bezig was voor het consult bij de arbeidsgeneesheer, ik vroeg mezelf af of leven met hiv ter sprake zou komen. Ik had mezelf ervan overtuigd om niets te zeggen als hij er niet om zou vragen of niet de juiste vragen zou stellen. Als hij me zou gevraagd hebben of ik aids had zou ik nee geantwoord hebben en niet uitgeweid hebben over hiv-positief zijn.

Maar de vraag die mij gesteld werd was "neem je medicatie?", waarop ik, eerlijk antwoordend, "ja" zei. De volgende vraag was dan ook "welke medicatie?". Op deze vraag heb ik dan geantwoord dat ik hiv-medicatie neem en hem erbij verteld dat ik me laat begeleiden in het aidsreferentiecentrum van het UZ Gent. Voor de rest heeft de arts me verder geen vragen gesteld over hiv-positief zijn. Waarvoor ik hem eigenlijk wel dankbaar was. Hij had nog een aantal medische vragen en dat was het: ik was medisch goedgekeurd voor mijn job als thuisverpleegkundige.

Toen ik buiten kwam stond ik er versteld van hoe gewoon die arts gedaan had, hoe ik het gevoel kreeg dat het om een sociaal aanvaarde chronische aandoening ging. Hij heeft me ook geen preek gegeven over besmettingsgevaren op mijn werk en eventueel extra opletten.

Op de werkvloer neem ik de standaard maatregelen die nodig zijn om besmettingen te voorkomen van gelijk welke aard dan ook. Buiten deze arbeidsgeneesheer is er niemand op de werkvloer op de hoogte van mijn status en dat wil ik zo houden. 

 

Andere getuigenissen

Weekend voor mensen met hiv

Inge, vrijwilliger van Sensoa

Openhartige groepsgesprekken, vrijuit praten, het samenhorigheidsgevoel, de verbondenheid geeft telkens weer energie.Naar de getuigenis

Nathalie praat over hiv en kinderen krijgen

Nathalie, 36 jaar

Je kan kinderen krijgen als je hiv hebt.Naar de getuigenis

levenmethiv.be werd mee mogelijk gemaakt door