Overslaan en naar de algemene inhoud gaan

U bent hier

© Katrijn Van Giel

Angst en depressie

Hoe belangrijk is een snelle diagnose en behandeling?

Heel belangrijk. Mensen met een depressie verliezen dikwijls interesse in de eigen gezondheid. Medicatieschema’s worden niet meer gevolgd of volledig overboord gegooid, zodat hun toestand achteruitgaat. Mensen met een depressie kunnen ook hun interesse in de gezondheid van anderen verliezen. Ze zijn minder bezorgd of hebben minder energie om overdracht te voorkomen. Depressie gaat vaak ook samen met meer alcohol- en drugverbruik en met meer risicogedrag, wat de kans om iemand te besmetten met hiv opnieuw vergroot. Ook angstklachten en angststoornissen kunnen risicogedrag in de hand werken. Angst om afgewezen te worden of een verminderde weerbaarheid kan leiden tot onveilig vrijgedrag.

Een snelle diagnose is dus wel degelijk van belang, maar jammer genoeg worden depressies en angststoornissen vaak niet opgemerkt of onterecht bestempeld als gevoelens van voorbijgaande aard. Daar zijn verschillende verklaringen voor. Er is de stigmatisering die mensen met hiv weerhoudt vrijuit over hun emoties te spreken, maar sommige hiv-artsen geven ook toe dat ze zich onvoldoende getraind vinden om psychische ziektebeelden te onderkennen. Daardoor worden heel wat depressies en angststoornissen niet gediagnosticeerd. Sommige hulpverleners gaan er dan weer van uit dat depressie en angst een normale reactie is bij een hiv-infectie en dat mensen met hiv niet apart behandeld of doorverwezen hoeven te worden.

Nu, het is soms ook moeilijk. Symptomen van depressie zoals vermoeidheid, verminderde eetlust en concentratiestoornissen kunnen ook de symptomen zijn van de hiv-infectie zelf, waardoor ze soms onterecht worden toegeschreven aan hiv in plaats van aan een depressie. En de symptomen van een depressie gelijken ook op een aantal andere aandoeningen die vaak voorkomen bij mensen met hiv, zoals een vitaminetekort of een verlaagd testosterongehalte.

Daarom is het aangeraden om zelf professionele hulp te zoeken als je denkt dat je gedachten en gevoelens niet van tijdelijke aard zijn, maar eerder aanleunen bij een depressie of angststoornis. Stap naar je huis- of hiv-arts en leg hem of haar je bezorgdheden voor. Je arts kan je dan doorsturen naar een psycholoog die samen met je bekijkt wat de beste behandeling is. Vaak wordt er gekozen voor een therapeutische behandeling, al dan niet gecombineerd met een medicamenteuze behandeling. In sommige gevallen is dit niet eens nodig. Als het je angsten of depressieve gevoelens een bijwerking van je medicatie zijn kan het helpen de medicatie bij te stellen.

levenmethiv.be werd mee mogelijk gemaakt door