Overslaan en naar de algemene inhoud gaan

U bent hier

© Katrijn Van Giel

Angst en depressie

Naast angstklachten en depressieve klachten, blijken depressies en angststoornissen de meest voorkomende psychische aandoeningen bij mensen met hiv te zijn. Hoe komt dat en wat kan je eraan doen? Ruth Borms is psychologe, seksuologe en expert in de seksuele gezondheid van mensen met hiv.

“Het is inderdaad zo dat depressie en angststoornis de meest voorkomende psychische aandoeningen zijn bij mensen met hiv, maar lang niet iedereen krijgt ermee te maken. Voor depressie spreekt het ene onderzoek over 22%, een ander over 45%. Voor angststoornis liggen de cijfers nog verder uiteen: van 2 tot 40, soms zelfs 70%.”

Wanneer is er sprake van depressie of angststoornis?

Angst is op zich een nuttige reactie. Het waarschuwt je voor gevaar en helpt om daar gepast op te reageren. Angst kan variëren van lichte spanning tot heftige paniek en beïnvloedt zowel het denken als het gedrag. Milde spanning maakt gedachten helder, paniek zorgt voor verwarring. Angst is ook voelbaar in je lijf: je hartslag en ademhaling versnelt en je spieren spannen zich. Het wordt eigenlijk maar een probleem als deze lichamelijke reacties zich voordoen zonder concrete aanleiding en er geen medische oorzaak is die deze reacties opwekt. In dat geval is angst niet langer zinvol. Dan hindert en beperkt die angst je en spreken we over een angststoornis. Angststoornissen zijn er in soorten: acute stressstoornis, algemene angststoornis, paniekstoornis, fobieën, posttraumatisch stresssyndroom, obsessief compulsieve stoornis…

Je mag dus niet te snel over een angststoornis spreken en hetzelfde geldt voor een depressie. Een depressie is meer dan zich wat down en somber voelen. Er is pas sprake van een depressie als je al minstens twee weken last hebt van een depressieve stemming en/of verlies van interesse of plezier. Dit moet bovendien gepaard gaan met een aantal van de volgende symptomen: ongewild gewichtsverlies, ongewilde gewichtstoename, verstoorde slaap, rusteloosheid of traagheid, moeheid of energieverlies, gevoelens van waardeloosheid of schuldgevoelens, concentratieverlies en zelfmoordgedachten. Wanneer je wat somber bent of je minder goed in je vel voelt, is er dus niet meteen sprake van een depressie. Dan spreek je beter over depressieve gevoelens.  En die heeft iedereen wel eens. Dat is maar normaal ook. Niemand is elke dag 100%. Op sommige dagen voel je je nu eenmaal wat minder.

levenmethiv.be werd mee mogelijk gemaakt door